إِلَهِي عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ وَ انْكَشَفَ الْغِطَاءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجَاءُ وَ ضَاقَتِ الْأَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمَاءُ وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ وَ إِلَيْكَ الْمُشْتَكَى وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَ الرَّخَاءِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أُولِي الْأَمْرِ الَّذِينَ فَرَضْتَ عَلَيْنَا طَاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنَا بِذَلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجا عَاجِلا قَرِيبا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ يَا مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ اكْفِيَانِي فَإِنَّكُمَا كَافِيَانِ وَ انْصُرَانِي فَإِنَّكُمَا نَاصِرَانِ يَا مَوْلانَا يَا صَاحِبَ الزَّمَانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي السَّاعَةَ السَّاعَةَ السَّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

روضه خوانی بر امام حسین علیه السلام در روز ولادت

در بیانات علامه امینی

پیغمبر اکرم صلوات الله علیه و آله صاحب رسالت دامادی دارد صاحب ولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام) ، دخترش فاطمه زهرا ولیۀ الله علیها سلام الله است یک عمری زندگی کرده از دامادش فرزندی آورده ،آورده پیش پدرش می گه پدر جان تو گوش این اذان بگو و نامش را تو بگذار.

پیغمبر حسین (علیه السلام) را گرفت در دامنش فاطمه علیها سلام الله یک طرف نشسته علی (علیه السلام) یک طرف نشسته در این بین جبرئیل نازل شد عرض می کند یا رسول الله (صلوات الله علیه و آله) ان ابنک هذا یقتل بکربلا ای پیغمبر این فرزند تو را در کربلا می کشند.

خیلی عجیب است مهلت بده یک روز بگذرد، از همان ساعت اول؟ از ساعتی که حسین(علیه السلام) به دنیا آمد دنیا پر از مصیبت شد سَرورش رفت دنیا یک دار الحزن شد حسین(علیه السلام) به دنیا آمده. ان ابنک هذا یقتل بکربلا،

یا رسول الله اتحبّهُ آیا این بچه را دوست می داری؟ قال نعم انه قرۀ عینی فرمود بلی آن پاره ی تن من است نور چشم من است انه یقتل بکربلا یا رسول الله این پاره ی تن تو در کربلا کشته می شود،

یا رسول الله اتحب ان تری ترابها دوست داری خاک کربلا را ببینی؟ بله دوست دارم خدا امر کرد برو کربلا از خاک کربلا بیاور.

کربلا را فقط تو دوست داری؟ خدا به حضرت آدم می گوید کربلا به حضرت ابراهیم می گوید کربلا به پیغمبرش می گوید کربلا به جبرئیل می گوید کربلا در آسمانها به ملائکه می گوید کربلا.

خدا وقتی کعبه را خلق کرد کعبه به خود بالید، چرا به خود می بالی گفت خانه ی خدا هستم به خود می بالم ندا رسید قرنی قرنی قرنی، ساکت باش ساکت باش یک زمینی است اگر نبود تو را خلق نمی کردم کربلا کربلا پیغمبر می گوید کربلا روضه می خواند گریه می کند خدا روضه می خواند انبیاء را به گریه در می آورد خدا به حضرت ابراهیم مرثیه خوانده و به حضرت اسماعیل روضه خوانده به حضرت آدم قصه بیان کرده انبیاء را گریانده ملائکه را گریانند همه منتظرند ببینند این کربلا چه کربلایی است.

Share this article

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

درباره ما

پایگاه اطلاع رسانی علامه امینی قدس سره توسط جمعی از خاندان صاحب کتاب بی نظیر الغدیر در عید غدیر سال 93 تاسیس شد که با درس گرفتن از آن مرحوم برای ترویج ولایت و مودت امیرالمومنین علی علیه السلام تلاش میکنیم؛ قابل ذکر است هر گونه مطلبی که در مورد شخصیت علامه باشد و از این سایت تایید نشود مستند و مورد تاییدنمی باشد.

آخرین مطالب

شبکه های اجتماعی