إِلَهِي عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ وَ انْكَشَفَ الْغِطَاءُ وَ انْقَطَعَ الرَّجَاءُ وَ ضَاقَتِ الْأَرْضُ وَ مُنِعَتِ السَّمَاءُ وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ وَ إِلَيْكَ الْمُشْتَكَى وَ عَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَ الرَّخَاءِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أُولِي الْأَمْرِ الَّذِينَ فَرَضْتَ عَلَيْنَا طَاعَتَهُمْ وَ عَرَّفْتَنَا بِذَلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجا عَاجِلا قَرِيبا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ يَا مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ اكْفِيَانِي فَإِنَّكُمَا كَافِيَانِ وَ انْصُرَانِي فَإِنَّكُمَا نَاصِرَانِ يَا مَوْلانَا يَا صَاحِبَ الزَّمَانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي السَّاعَةَ السَّاعَةَ السَّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

شناخت نامه (61)

جدیت و تلاش خستگی ناپذیر علامه- به مدد توفیقات الهی – خیلی زود او را به مقام والای اجتهاد رسانید. علامه تیمّناً برای پیوستن به جرگه ی حاملان احادیث پیامبر اکرم (صلوات الله علیه و آله) و خاندان او (علیهم السلام) و جهت متبرّک شدن مرویاتش به اتصال سند و جهت صیانت آنها از قطع و ارسال، مبادرت به اخذ اجازه روایت از بعضی از بزرگان آن روزگار نمود که نام بعضی از آنان به قرار ذیل می باشد :

نَسَب مرحوم علامه شیخ عبدالحسین امینی نجفی تا جد چهارمش چنین است : عبدالحسین بن شیخ احمد بن شیخ نجفقلی بن شیخ عبدالله ( سر مست) بن حاج محمد بن الله یار. نام این خاندان از لقب جدّ ِ علامه ( مرحوم شیخ نجفقلی) گرفته شده است چون لقب وی (( امین الشّرع )) بوده و در روزگار خود از علما و فضلای تبریز بشمار می رفته است.

علامه بزرگوار ما مرحوم شیخ عبدالحسین امینی نجفی به سال 1320 هجری قمری در شهر تبریز دیده به جهان گشود . وی تحصیلات مقدماتی و دوره ی سطح علوم دینی را نزد افاضل تبریز از جمله پدر بزرگوارش فراگرفت. او در این دوره از حیات خود با حضور در مدرسه ی دینی (( طالبیه)) و همچنین حضور در مجالس علمی دیگر آن زمان موفق به کسب فیض از محضر آیات و حججی گردید که نام بعضی از آنان این قرار است :

(( امیر)) مرگ چنین شهسوار عرصه ی علم

نه مرگِ یک تن، بل مرگِ یک جماعت بود

چنین مصیبت عظمی ، نبود دانش را

اگر دریغ و اَسَف بود، اگر مصیبت بود

ز فیض بحر ولایت غریق رحمت بود

که خود زِ بحر ولایت ، «غدیرِ» رحمت بود[1]

شیخ احمد که پدر مرحوم علامه امینی می باشد در سال 1287 هجری در ((سَردِها)) به دنیا آمد و در سال 1304 هجری به تبریز مهاجرت نمود. وی از فقها و فضلا و مجتهدین مسلَّم زمان خویش و در زهد و تقوی زبانزد خاص و عام بود. بقدری سلیم النفس و خَلیق بود که کسی او را در طول عمرش – جز در مسائل مذهبی- خشمگین ندیده بود.

علامه امینی برای گردآوری گنجینه ارزشمند «الغدیر» سفرهای داخلی و خارجی بسیاری انجام داد.وی برای دست‌یابی به مصادر و منابع بزرگ و نادر علمی به شهرهای کربلا، بغداد، کاظمین، سامرا و کشورهای ایران و هندوستان و ترکیه و سوریه سفر کرد. زیرا هرگز به مطالب نقل شده از کتاب‌های خطی گذشتگان اعتماد نمی‌کرد و مقید بود که خودش آن کتاب‌های را ببیند.

در نشریه کتابخانه امیر المؤمنین (علیه السلام) که تحت اشراف علامه امینی تنظیم می شد آمده است :( وحدت اسلامی بر مبنای اظهار حقایق در بین امت می باشد ( حقایق قرآنی و سنت پیامبر ) نه وحدت سیاسی که استعمارگران به دست عمّال خود آن را عَلَم می کنند و وقتی نتیجه ی مطلوب را گرفتند آن را به هم می زنند.))

حدود پنجاه و پنج سال است که از تاریخ تدوین کتاب الغدیر می گذرد و به جرأت می توان گفت : در دنیای تحقیقات اسلامی کسی نیست که با نام (( الغدیر)) و با نام (( علامه امینی )) نا آشنا باشد. این کتاب با نثر بسیار پخته و ادبی نگارش یافته که آیت الله العظمی سید محسن حکیم و آیت الله سید حسین حمامی درباره ی این کتاب گفته اند :

از ویژگیهای علاّمه امینی ، عشق و ولای کامل او بود نسبت به آل محمد (صلوات الله علیه و آله) عشقی زبانزد و مشهور ، که می توان گفت "الغدیر" نیز اثری از آثار این عشق بیکران است، و از این میان کششی داشت ویژه به شنیدن و تأمّل در مصائب حضرت امام حسین (علیه السلام) و اصحاب او.

این عالم متعّهد و پرکار که عشق و علاقه اش جستجوی حقیقت های تاریخ اهل بیت در کتابخانه های مختلف بود در هر شهری که وارد می شد علاوه بر ترویج شعائر اهل بیت و بیان حقایق آنها، به مطالعه کتابخانه های مهم آن دیار مشغول می شد.

بعضی از این شهرها شامل: حیدرآباد، دکن، علیگره ،لکهنو، کانپور، جلالی (در هند)، رامپور، فوعه،معره، مصرین، حلب، نبل، دمشق و... می باشد.(1)

اخلاص و ارادت

مرحوم حجت الاسلام حاج شیخ رضا امینی فرزند مرحوم علامه امینی (صاحب کتاب بی نظیر الغدیر) فرمودند:

عادت و اخلاق مرحوم علامه این بود که هر وقت به حرم مشرف می شدند، تنها می رفتند و کسی را با خود نمی بردند و از این که کسی به دنبال ایشان راه برود اجتناب میفرمودندو معمولا هم شبها به حرم مشرف می شدندو هنگام زیارت از حرف زدن با افراد پرهیز می کردند و زیارت جامعه کبیره را از حفظ داشتند.

علامه پس از آنکه به مرتبه ی رفیع اجتهاد رسید امر تحقیقات شبانه روزی و تألیفات گسترده تمامی اوقات حیات آن مرحوم را به خود اختصاص داد. از جمله تألیف وی عبارتند از :

ابر مرد علم ،توسل،تواضع ومناجات

علامه امینی قدس سره در کنار تحقیق و مطالعه گسترده از اخلاقی کریمانه برخوردار بود.

صفحه5 از6

درباره ما

پایگاه اطلاع رسانی علامه امینی قدس سره توسط جمعی از خاندان صاحب کتاب بی نظیر الغدیر در عید غدیر سال 93 تاسیس شد که با درس گرفتن از آن مرحوم برای ترویج ولایت و مودت امیرالمومنین علی علیه السلام تلاش میکنیم؛ قابل ذکر است هر گونه مطلبی که در مورد شخصیت علامه باشد و از این سایت تایید نشود مستند و مورد تایید نمی باشد.

 

telephone  03132299110 ، 09359344985

 

 mail-black   allameaminy.com@gmail.com

 

      telegram4   twitter2   instagram2   facebook2   googleplus

پخش زنده حرم حضرت امیر المومنین(ع)

1430706965 ktwugmp

ادعیه و زیارت